online

Встреча у Верховного Патриарха и Католикоса всех армян Гарегина II

ДЖАВАХКСКАЯ ДИАСПОРА РОССИИ

В начале апреля текущего года Верховный Патриарх и Католикос всех армян Гарегина II принял находящегося с визитом в Армении главу “Джавахкской диаспоры России” Агаси Арабяна.  Данное обстоятельство свидетельствует о высоком уровне внимания к проблемам армян проживающих как в регионе Самцхе-Джавахк-Цалке так и вне его.

Во время беседы были затронуты вопросы состояния “спорных” армянских церквей находящихся на территории Грузии, а также вопросы увеличения количества священнослужителей ААЦ на территории армянонаселенного региона Самцхе-Джавахк-Цалке. В ходе беседы стороны также выразили своё беспокойство по отдельным армянофобским проявлениям, особенно на почве религиозной ксенофобии имеющие место в последнее время в регионе. Вместе с этим были также затронуты вопросы по дальнейшему развитию и сближения армянского и русского народов, укрепления духовных, культурных и человеческих связей, свидетельствуя тот факт, что Армянская Апостольская церковь и Русская Православная церковь являются сестринскими церквами и между ними существует духовное родство.

Глава “Джавахкской диаспоры России” Агаси Арабян поблагодарил Католикоса всех армян за тёплый приём и представил Его Святейшеству задачи, которые стоят перед джавахкцами проживающими в России. При этом он выразил готовность проявлять необходимое содействие в деле надлежащего формирования и сохранения в диаспоре национально-духовных ценностей и традиций армянского народа, в вопросах  дальнейшего углубления и расширения обыденно тесных армяно-российских взаимоотношений.

По окончании встречи Гарегин II пожелал главе “Джавахкской диаспоры России” и российским джавахкцам удачи и успехов в их дальнейшей полезной деятельности.

Правление общественной организации
«Джавахкская диаспора России»
11 апреля 2017 года

Поделиться ссылкой:




Комментарии к статье


  • Историк

    «Спорные» армянские церкви в Грузии которые вот уже несколько десятков лет грузинская церковь обещает решить вопрос их возвращения армянской общине и никак не решает. Конституция Грузии и взятые страной международные обязательства создают достаточную базу для придания Армянской Апостольской церкви в Грузии, так же, как и всем остальным основным религиозным группам, равноправного статуса.

    Привилегированный статус имеется у доминантной религиозной группы Грузии — у Грузинской Православной Церкви (ГПЦ), что было юредически закреплено Конкордатом, подписанным между ГПЦ и правительством Грузии. Этот Конкордат поставил ГПЦ в привилегированное положение, в том числе и в налоговом плане. В результате в религиозной жизни страны сегодня действуют дискриминационные порядки, где церковь-доминанта правит, а церкви-меньшинства ущемлены в своих правах.

    Результатом такого положения является то, что двно речь идёт о так называемых «спорных» церквах, пять из которых находятся в городеТбилиси и одна — в городе Ахалцихе (Самцхе-Джавахк), компактно населённом гражданами Грузии армянского происхождения. Это церкви Норашен, Сурб Ншан (Тбилиси), Шамхорецоц Сурб Аствацацин, Мугну Сурб Геворг, Сурб Минас и Сурб Ншан (Ахалцихе). Вышеуказанные церкви находятся в закрытом состоянии, они рушатся.

    А с начала двухтысячных Министерство культуры, охраны памятников Грузии реализовывает программы, направленные на защиту культурного наследия Грузии. Эти программы, к сожалению, никак не затрагивают культурные религиозные памятники армянского происхождения на территории Грузии.

  • Маркос

    Скоро Грузии как таково не будет. Азербайджан и Турция медленно но целенаправленно разрушают грузинское государство. Уже везде в Грузии медресе, молельные дома, флаги турецкие и их рестораны. Грузия в опасности. Её могут спасти только армяне. Поэтому грузинам надо с армянами более тесно сотрудничать, вернуть захваченные церкви и исторические памятники. Грузины опомнитесь пока не поздно!

  • Сирануш Василян

    Армянская сторона против создания комиссии по изучению принадлежности церкви Сурб Норашен, так как она исторически является армянской/ Об этом заявил глава епархии Армянской апостольской церкви (ААЦ) в Грузии, епископ Вазген Мирзаханян. «Армянская сторона против создания комиссии по изучению принадлежности церквей, в том числе и Сурб Норашен, происхождение которых оспаривается представителями Грузинской православной церкви, потому что если для них они спорные, то для Армянской апостольской cвятой церкви они являются ее историческими церквями», — подчеркнул он.

    По его словам, на данном этапе речь идет о возвращении шести церквей. Пять из них: Сурб Норашен, Сурб-Ншан, Шамхорецоц Сурб Аствацацин (второе название Кармир Аветаран), Ереванцоц Сурб Минас и Мугни Сурб Геворг — находятся в Тбилиси, и одна — Сурб Ншан — расположена в Ахалцихе.

    «Я должен заявить, что для армянской стороны принадлежность этих церквей вне всяких сомнений и вопросов. Эти церкви снаружи, внутри, письменами и архитектурным ансамблем в целом — армянские, и это не может быть предметом обсуждения. А те аргументы, которые приводятся грузинской стороной, что основания были грузинскими — вне логики. Если в Грузии есть такой гениальный ученый, археолог, который может сказать, какой церкви принадлежали основания, ему без сомнения дали бы сегодня Нобелевскую премию», — сказал епископ Мирзахянян

  • Меруж

    Сегодня армянское население Грузии превышает 250 тысяч человек. Самая многочисленная община компактно проживает на юге страны, в Джавахке. Много армян в Тбилиси, а также в Батуми и области Квемо-Картли на границе с Азербайджаном.

    Точной статистики, какой процент этих людей являются практикующими членами Армянской Апостольской Церкви, трудно сказать, что большинство из них ощущают свою связь с Церковью.

    Действующих храмов в Грузии сегодня ровно 40. То есть после падения советской власти было открыто, отремонтировано и освящено 36 церквей.

    К сожалению, мы сталкиваемся с такой проблемой, как «грузинизация» некогда армянских храмов: после распада СССР в Грузии более 30 церквей, до советских гонений принадлежавших ААЦ, были переданы грузинским православным общинам, из них 8 — только в Тбилиси. Если вы посмотрите ночью на Старый город, то увидите на склоне Сололакского хребта ярко подсвеченные церкви: сегодня они грузинские, но раньше были армянскими.

    В 90-е годы армяне просто не имели сил защитить свои церкви: в стране царил хаос, шла гражданская война, людей грабили, убивали…

  • Nor Javakhk

    ՀԱՆԱԴԻՊՈՒՄ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. ԳԱՐԵԳԻՆ ԵՐԿՐՈՐԴԻ ԱՄԵՆԱՅՆ ՀԱՅՈՑ ԿԱԹՈՂԻԿՈՍԻ ՀԵՏ

    Ապրիլի 5-ին Գարեգի Բ Ամենայն Հայոց կաթողիկոսն ընդունեց “Ռուսաստանի Ջավախքյան Սփյուռք” հասարակական կազմակերպության նախագահ Աղասի Արաբյանին, ով գործնական այցով գտնվում էր Հայաստանում։ Ընդունելությունը մեկ անգամ ևս փաստեց Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի խորը ուշադրությունը և հոգածությունը ջավախքահայությանը։

    Հանդիպմանը քննարկվեցին ջավախքահայության և ընդհանրապես վրացահայության արդի վիճակը, առկա խնդիրները, ինչպես նաև սփյուռքում, մասնավորապես Ռուսաստանում, բնակվող ջավախքյան սփյուռքի հիմնահարցերը։ Անշուշտ, խոսվեց նաև Վրաստանում գտնվող հայակական, այսպես կոչված “վիճելի” եկեղեցիների կարգավիճակի, դրանց մի մասի անմխիթար դրության, խարխուլ կամ կիսաքանդ կացության և դրանց ճակատագրի ու վաղվա օրվա մասին։ Զրույցի ընթացքում խոսվեց նաև հայակական գործող եկեղեցիներում հոգևորական դասի թվաքանակի ավելացման անհրաժեշտության մասին, ինչի կարիքն ունեն վրացաբնակ մեր հավատացյալ հայրենակիցները։ Այս հոգևոր, արժեքային խնդիրների հետ կապված Գարեգի Բ Ամենայն Հայոց կաթողիկոսը հայտնեց իր մտահոգություններն ու դիտարկումները՝ վստահեցնելով, որ դրանք գտնվում են մեր հայ առաքելական եկեղեցու և իր անձնական խիստ ուշադրության և վերահսկողության կենտրոնում, և որ ամեն ինչ արվում է այդ հարցերի հայանպաստ հանգուցալուծման նպատակով, որի համար շարունակաբար տարվել ու տարվելու են հետևողական աշխատանքներ։

    Հանդիպման ընթացքում ուշադրության արժանացան նաև Վրաստանում լայնամասշտաբ իրականացվող թուրքական էքսպանսիայի տարբեր դրսևորումները և դրանցից բխող բոլոր հնարավոր վտանգնավոր գերխնդիրները։ Իսկ այն, որ Վրաստանում թուրքական կապիտալով շինարարությունը, ֆինանսական ներդրումները, թուրքալեզու բնակչության աննախադեպ աճը և, ի հակառակ դրան, հայության սոցիալ-տնտեսական անմխիթար վիճակը, արտագաղթը վկայում են, որ այս ողջ գործընթացներն ուղղված են առաջին հերթին հենց հայության դեմ, ինչպես նաև Վրաստանի Հանրապետության դեմ՝ քանզի այն սպառնում է նաև վրացական պետության ինքնիշխանությանն ու անվտանգությանը։ Այս առումով էլ Վեհափառի սրտացավությունը, դիտարկումներն ու առաջարկությունները տեղին էին և ամբողջությամբ կիսում էին առաջ քաշված հարցերի և խնդիրների վտանգավոր հետևանքների հետ կապված բոլոր մտահոգությունները, ինչպես նաև համապատասխանում էին դրանք չեզոքացնելուն կամ հաղթահարելուն միտված առաջարկվող ուղիներին ու քայլերին։

    Հանդիպման ընթացքում կարևորվեց ջավախքահայության հայկական կրթության և հայկական ինքնության պահմանման կարևորագուն հարցերը։ Խոսվեց դպրոցներում հայոց լեզվի դասաժամերի կրճատման, հայոց պատմության և դրանց դասագրքերի բացակայության փաստի մասին, որը մեկ անգամ ևս մատնացույց է անում Ջավախքի հայաթափման և ուծացման վտանգի առկայությունը։ Դա է վկայում նաև տեղանունների, ինչպես նաև ազգանունների “յան” վերջավորության վրացականացման փաստը, հայ ուսանողներին մայրաքաղաք Թբիլիսիում ուսուցման հնարավորությունների ստեղծումը այն նկատառումով, որ ապագայում նրանք ավելի շատ կլինեն վրացականացած, քան պահպանած իրենց ազգային ինքնությունը՝ հայությունը։ Այս առումով էլ Վեհափառը հայտնեց իր մտահոգությունները՝ նշելով, որ հայ առաքելական եկեղեցին խիստ զգայուն է նման հարցերի նկատմամբ և, վիրահայոց թեմի հետ միասին ուշադրության և հոգածության կենտրոնում պահելով դրանք, ամեն ջանք գործադրում են հայապահպանության այս սուրբ գործում ունենալու իրենց նշանակալի տեղն ու դերը։

    Զրույցի ողջ ընթացքում երկու կողմերն էլ, հայտնելով իրենց մտահոգությունները վերջին ժամանակներում ազգային-կրոնական հողի վրա տարածաշրջանում տիրող հայկահայկական տրամադրությունների վերաբերյալ, կարևորեցին այդ ամենին միասնական ջանքերով դիմագրավելու և հաղթահարելու բոլոր առկա և հնարավոր նման դրսևորումները՝ տարածաշրջանում կայունություն և խաղաղություն հաստատելու նպատակով, որն անհրաժեշտ է տարածաշրջանի բոլոր ժողովուրդների ու ազգերի համար։

    Խոսելով նաև Ռուսաստանում ապրող մի քանի միլիոն հայերի և մասնավորապես ջավախքահայերի մասին, Աղասի Արաբյանը նշեց, որ անչափ կարևորված է Հայ Առաքելական եկեղեցու և մասնավորապես Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի և նրա առաջնորդ Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյանի դերն ու նշանակությունը Ռուսաստանում հայկական սփյուռքի հավաքականության, հայապահպանության, մշակութային և հոգևոր կյանքի զարգացման գործում, ինչպես նաև քույր ժողովուրդների հետ համերաշխ գոյակցության հարցում, որի ակնառու օրինակն ու ապացույցն է Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում նորակառույց հայոց սուրբ առաքելական եկեղեցու Մոսկվայի Հայոց առաջնորդանիստ Սուրբ Պայծառակերպության եկեղեցին, որի շինարարության կայացմանը մասնակցել են հազարավոր հայրենանվեր ջավախքցիներ։ Մայր Տաճար, որը հայկական ճարտարապետական վարպետության գլուխգործոց է, հայկական մշակութային գոհար՝ ասեղնագործված բազմազգ ու բազմամշակութ Մսկավայի կենտրոնական մասում՝ ի վկայություն և ի հպարտություն մեր ազգային ինքնության և ինքնատիպության, ազգային ոգեղենության և հոգևոր կյանքի գերակայության։

    Ամենայն Հայոց կաթողիկոսին հայտնելով իր գոհունակությունն ու խորին շնորհակալությունը՝ “Ռուսաստանի Ջավախքյան Սփյուռք” հասարակական կազմակերպության նախագահ Աղասի Արաբյանը շեշտեց իր պատրաստակամությունը քննարկված բոլոր հարցերի և հիմնախնդիրների շուրջ ցուցաբերելու անհրաժեշտ գործուն ակտիվություն և համագործակցություն ազգային շահերի, հոգևոր արժեքների ձևավորման, պահպանման, դրանց տարածման, կայացման և պաշտպանման նպատակի համար։

    Հանդիպման ավարտին Գարեգին Երկրորդ կաթողիկոսը “Ռուսաստանի Ջավախքյան Սփյուռք” հասարակական կազմակերպության նախագահ Աղասի Արաբյանին և ողջ ռուսաստանաբնակ ջավախքահայությանը մաղթեց հաջողություններ, բարօրություն, աստվածային օրհնություն և առաջնորդություն։

  • Восканян Тигран

    В советский период Армянская Апостольская Церковь в Грузии перенесла такие же гонения, что и другие религиозные общины. Ее храмы не просто закрывались — многие из них были разрушены. Если взять Тбилиси, то здесь было снесено несколько армянских церквей, в том числе кафедральный Ванкский собор. Армянская епархия как административная единица продолжала действовать, но к концу войны в ее составе осталось всего два прихода. Оба они находились в Тбилиси — это собор Сурб Геворк и храм Сурб Эчмиадзин на Авлабаре. Интересно, что в 1944 году власти даже разрешили провести в Эчмиадзинской церкви ремонт.

    Несколько позже, когда пик гонений на Церковь прошел, на территории Грузии были открыты еще два армянских прихода: сначала в Ахалкалаки, а потом — в Ахалцихе.

  • Нерсес

    ГРУЗИНЫ, ВЕРНИТЕ АРМЯНАМ ИХ ЦЕРКВИ!
    ВСЁ ЧТО УЖЕ СЕБЕ ПРИСВОИЛИ, ЭТО ЛАДНО!
    НО ХОТЯ БЫ ТЕ КОТОРЫЕ РУШАТЬСЯ ВЕРНИТЕ!

  • Леонид

    Архиепископ Алексий как-то рассказывал: “Был я тут на службе в армянской церкви, уставший приехал, ну, думаю, я все равно языка не понимаю, вздремну тихонечко, чтоб никто не видел, сил никаких. Но как началась служба, как на меня хлынула эта благодать, я служил, я молился, не понимая языка, вместе с ними”. И я уверен: Армения станет побольше, чем нынешняя, но всегда будет дружественной страной для России.

Top